Showing posts with label poetry. Show all posts
Showing posts with label poetry. Show all posts

ಶ್ರೀಕಾರದ ಸಾಕಾರ

ಶೇಖರ್‌ಪೂರ್ಣ


ಗುಂಡಿಗೆಯ ಗೂಡಿಗೆ
ಕನ್ನ ಹಾಕಿದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆಗಳ ದರ್ಶನ
ರುದ್ರ ರೌದ್ರಕ್ಕೆ ಆಕ್ರಂದನ
ಗೂಡಿಗೆ ಕೊಳ್ಳಿ ಹಿಡಿದು
ಸುಟ್ಟಾಗ ಸ್ಮಶಾನವಾಗಿ
ಬೂದಿಯುಳಿಯಿತು.
*
*
*
ಬೂದಿಯನ್ನೇ ಜೀವಾಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು
ಪೇಟೇಂಟ್ ಪಡೆಯುವ ಜೀವ; ಜೀವವಾಗುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ-ಚಿಗುರಿ
ಗಿಡವಾಗಿ ಹೂ ತಳೆದು ಅಲ್ಲಿಯ ಮಕರಂದಕ್ಕೆ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಹಾರಾಡಿಯಾವು.
ವರ್ಗ ಸಂಕರಣದಲ್ಲಿ ದೊರೆತಷ್ಟೆ ಲಾಭವಾಗಿ - ಆ ಲಾಭಕ್ಕಷ್ಟೆ ಜೀವ ಸೀಮಿತವಾಗಿ...
ಥೂ, ಬೆಂಕಿ ಇಕ್ಕ,
ಮೈ ಮನವೆರಡು ಸುಡುಗಾಡಾದವು.
*
*
*
ಸುಡುಗಾಡಿನ ಪ್ರ್‍ಏತ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ
ಜೋತು ಬೀಳುವ ಜೀವಗಳೆಲ್ಲ
ಬೇತಾಳದಂತೆ ಕತೆ ಹೇಳತೊಡಗಿದಾಗ
ಮೌನವಾಗಿ ಕೇಳುವ ವಿಕ್ರಮಾರ್ಕನೂ ಇಲ್ಲ
ಭೂತಗಳ ನಡುವೆ ಬೇತಾಳ ಮರೆಯಾಗಿ
ಆತ್ಮವೇ ಬೇತಾಳವಾಗಿ...
*
*
*
ಕತೆ ಕತೆಯೂ ಅಲ್ಲ
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಇಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ
ಉತ್ತರ ಕಾಣುವ ಆತ್ಮ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ
ಉತ್ತರ ಕಾಣುವ ಸಾಹಸವೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ-ಸಾಧ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ,
ಮೈ ಮನಸ್ಸನ್ನೆಲ್ಲ ಸುಟ್ಟು ರುದ್ರನನ್ನಾಗಿಸಿದ
ಚಿಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ-ಶ್ರೀಕಾರದ ಸಾಕಾರ-
ಮಕರಂದವೇನೂ ಇಲ್ಲ-
ಹೋಗಿಬನ್ನಿ-ಬೇಡ
ಬರಬೇಡಿ...
ಮನಸ್ಸೆಲ್ಲ ವಿಕಾರ.

ಏಪ್ರಿಲ್ ೨೯,೧೯೯೮